Als wij kijken naar het afgelopen jaar en alle voornemens in de programmabegroting van 2016, dan is de conclusie dat wij flinke meters hebben gemaakt. De ambities uit het coalitieakkoord hebben in alle programma’s gezorgd voor een fundament, waarop het afgelopen jaar stevig is verder gebouwd. Onze gebiedsgerichte aanpak heeft er voor gezorgd dat wij onze opgaves en uitdagingen goed in beeld hebben en (beter) weten waar de knelpunten zitten.

Economisch gezien zit de wind weer mee en dat is merkbaar in de stad en de regio. De retail in het Tilburgse kernwinkelgebied kreeg in 2016 een boost, op basis van publiek-private investeringen. Wij hebben goede nieuwe regionale afspraken gemaakt op het gebied van werken, wonen en detailhandel. Om onze sterke sectoren naar behoren te faciliteren, pakken wij de ontwikkeling van de bedrijventerreinen Wijkevoort en Zwaluwbunders voortvarend op. De steun van de regio en de provincie hebben wij daarbij hard nodig.
2016 laat een toename van de werkgelegenheid zien. Het blijft de uitdaging om de groep langdurig werklozen daarvan te laten meeprofiteren. Belangrijk aandachtspunt is ook de zorg voor een (nog) betere aansluiting van ons onderwijsaanbod op de lokale en regionale arbeidsmarkt. Binnen het programma Sociale Stijging wordt dit opgepakt.

In de wijken is men tevreden, mede door onze focus op schoon, heel, veilig, groen en gezond. Het is de stad (wederom) gelukt om uit de Top 10 van onveilige steden te blijven. Onze inwoners geven aan zich aanmerkelijk veiliger te voelen. Maar ondermijnende criminaliteit blijft een serieus probleem onder de oppervlakte; iets wat de balans in de stad, de regio en de provincie fragiel maakt en bedreigt. De komende jaren is onze onverminderde inzet nodig om dit probleem succesvol te bestrijden. Alertheid op de situatie in onze impulswijken en aandachts- en focuswijken blijft geboden. Zeker nu zich een trend aftekent dat aloude problemen terugkeren en het klimaat in deze wijken opnieuw onder druk staat. Met de doorontwikkeling van het wijkgericht werken en de nota Wijk aan zet spelen wij hier nader op in. Met aandacht voor trends als burgerbegroting, ruimte voor burgerinitiatief, meer gezamenlijke en eigen verantwoordelijkheid in de publieke ruimte.

De transformatie, waarin de decentralisatie van het rijksbeleid op het gebied van jeugdhulp, maatschappelijke ondersteuning en arbeidsparticipatie gestalte krijgt, kwam in 2016 goed op stoom. De manier waarop Tilburg dat aanpakt (vanuit de Bedoeling) werpt vruchten af. De mens en zijn leefwereld staan centraal, niet de regels en systemen. 84 % van de mensen is tevreden over de maatschappelijke ondersteuning in Tilburg en ook de (regionale) samenwerking op de jeugdhulp verloopt goed. De ervaring leert ons dat het belangrijk is om de lijn ‘één gezin, één plan, één coördinator’ vast te houden. Maar wij staan pas aan het begin. De komende jaren zijn er nog steeds grote opgaven.

Hoewel de economie aantrekt, valt in het programma Sociale Stijging op dat de Tilburgers het niet gemakkelijk hebben. Ze hebben te kampen met problemen die zijn terug te voeren op een aantal hardnekkige thema’s, zoals de groeiende tweedeling tussen arm en rijk, hoog- en laagopgeleiden, en de slechtere gezondheid van onze inwoners in vergelijking tot andere steden. Dit vraagt om een langjarige aanpak met onze partners in de stad, gericht op meedoen en preventie.

2016 is ook het jaar van de regionale samenwerking. Zo stelden de regio Hart van Brabant en Midpoint hun strategische meerjarenagenda vast en lag in de samenwerking binnen Brabantstad de focus op het maken van een concrete werkagenda. Meer dan ooit is duidelijk dat de strategische samenwerking en profilering op meerdere schaalniveaus van groot belang is voor de ontwikkeling van de stad. Daar hoort ook de lobby bij, nationaal en in de EU. Dat vraagt iets van onze stad en onze vertegenwoordigers aldaar. Om de effectiviteit in het samenwerken en netwerken te vergroten zullen we scherp moeten zijn op het definiëren van onze posities; waar zit de win, welke strategie hoort daarbij en hoe positioneren we ons als Tilburg. (Bestuurlijke) schakelkracht is hierbij nodig om de energie, urgentie en scherpte steeds op te zoeken.

Het werken aan een andere, meer ontvankelijke overheid kreeg vorm in het traject participerende overheid. In 2016 is vooral geleerd door te doen. Een in het oog springend voorbeeld is ‘één proces voor initiatieven’. Ook in de toekomst willen we blijven leren van specifieke casussen.

De grote hoeveelheid aan vraagstukken, aangescherpte normen, de ontwikkeling van de techniek en marktwerking op diverse producten en diensten vraagt een directe doorvertaling in onze organisatie en bedrijfsvoering. Wij zijn bereid om onze organisatie te blijven ontwikkelen, om flexibel te zijn, lef te tonen en keuzes te maken. Tilburg kan dit en heeft dit in 2016 ook laten zien. Er zijn echter ook zorgen. De ontwikkeling op het gebied van de ICT gaat zo snel dat het vergroten van de innovatie- en ontwikkelkracht in samenwerking met andere partijen en overheden noodzakelijk is. Als we dit plaatsen naast grote ontwikkelingen, zoals de invoering van de Omgevingswet, zijn er nog genoeg uitdagingen voor de komende jaren.